Vinir
Í grenndinni veit ég um vin sem ég á,
í víðáttu stórborgarinnar.
En dagarnir æða mér ófluga frá
og árin án vitundar minnar.
Og yfir til vinarins aldrei ég fer,
enda í kappi við tímann.
Sjálfsagt þó veit hann ég vinur hans er,
því viðtöl við áttum í símann.
En yngri vorum við vinirnir þá,
af vinnunni þreyttir nú erum.
Hégómans takmarki hugðumst við ná
og hóflausan lífróður rerum.
?Ég hringi á morgun,? ég hugsaði þá,
?svo hug minn fái hann skilið?
en morgundagurinn endaði á
að ennþá jókst milli okkar bilið.
Dapurleg skilaboð dag einn ég fékk,
að dáinn sé vinurinn kæri.
Ég óskaði þess, er að gröf hans ég gekk,
að grenndinni ennþá hann væri.
Sjálfur, ef vin þú átt góðan í grennd,
gleymd'ekki hvað sem á dynur,
að albesta sending af himnum send,
er sannur og einlægur vinur.
28. janúar 2008 klukkan 09:59
Friðriká Árný Rafnsdóttir
Friðriká Árný Rafnsdóttir
þetta þýðir bara eitt, ég verð að fara að hringja í þig og segja hæ og bæ hehe, ég er sammt ekki búin að eiga inneign í meira en mánuð!! glatað!
halltu áfram að vera dúleg að blogga sæta, góðir bloggstraumar til þín frá mér ;)